Boekcover van Wolfskind: de uitslag!

Het aantal stemmen op mijn boekcover overtreft al mijn verwachtingen. Dank jullie wel. Ik had gehoopt op zo’n 50 reacties. Het zijn er (op 14 maart 2016 19.30 uur) 2041! Gelukkig had ik voldoende stemformulieren gedrukt.

De uitslag is duidelijk: de overgrote meerderheid kiest voor de fotocover. 3 mensen maakten geen keuze. 1 persoon vermoedde een psychologische test. Uiteraard heb ik een veto. Daarom blijft de hamvraag: Welke cover krijgt Wolfskind?

Uitslag coverstrijd

Fotostemmers haten wiskunde

Maar eerst de reacties. Allereerst de fotostemmers. Die reageren vaak kort (1!) of iets langer (kies 1!). De stemmers met nog langere reacties geven vaak aan dat de foto het meest nieuwsgierig maakt. Ze vinden het een mysterieus en mystiek beeld, vooral in combinatie met de titel Wolfskind. Veel stemmers onderbouwen hun standpunt door de negatieve aspecten van de andere cover te belichten. Zo brengt de grafische variant nare herinneringen boven aan een vak als wiskunde, natuurkunde of iets anders technisch. Daarnaast is die andere cover te donker en te gesloten. Tanja van Wuytswinkel vindt die cover nu al gedateerd: ‘beetje early 90’s’.

De andere stemmers gaan voor originaliteit

De selecte club stemmers voor de grafische cover, gebruikt daar opvallend uitgebreidere argumentatie voor. Er lijkt ook meer op het spel te staan. Ze spreken me aan met woorden als ‘durf anders te zijn’. De stemmers (vaak grafisch vormgevers) beginnen hun betoog ook vaak met het neersabelen van de tegenstander. Ze vinden de fotocover een 13-in-een-dozijnoplossing. De grafische cover is eenvoudiger en origineler. Maar ze geven toen dat de foto waarschijnlijk wel meer mensen aanspreekt. Sommigen zijn ook eerlijk over hun motivatie, zoals Maarten van Straten:  ‘omdat 99,9% voor 1 gaat, stem ik voor 2’.

De conclusie

Ik ga verder met de fotocover. De reden is dat de grafische cover weliswaar origineler is, maar niet past binnen het idioom van de lezer (zoals … treffend aangaf). Dit betekent dat een lezer de cover niet meteen met een roman associeert. Met als gevaar dat hij het in de boekhandel links laat liggen en een ander boek pakt. Daarnaast roept de foto de meeste emotie op, maakt nieuwsgierig én past goed bij het verhaal.

Wolfskind gaat over loslaten van het verleden

Dat brengt me bij het verhaal. Waar gaat Wolfskind eigenlijk over? Het gaat over de vraag wanneer je het verleden los moet laten. Daarvoor volg ik aan de ene kant een archeoloog die na een mislukte vondst op zoek is naar eerherstel. Hij probeert een Romeins aquaduct (dat op de fotocover staat) bloot te leggen in de buurt van Nijmegen. Daarnaast leert de lezer Nova kennen, een 12-jarig weesmeisje dat op zoek is naar wie ze is en waar ze vandaan komt. De archeoloog en Nova komen elkaar tegen in een oud klooster. Ze helpen elkaar om de gaten van het verleden te vullen.

Dat brengt me bij een lastig punt: mijn roman is geen thriller. Ik begin niet met een lijk in het bos. De huidige foto in combinatie met de rode letters geeft echter wel een thrillergevoel. Daarom maken we (lees: ontwerper Edo) de cover wat zachter. Bijvoorbeeld door andere kleuren te gebruiken. Natuurlijk zal ik het resultaat delen.

28 mei: boekpresentatie

Nogmaals bedankt voor jullie stemmen! Wolfskind verschijnt 28 mei. Jullie zijn allemaal uitgenodigd voor de boekpresentatie (info volgt). Als de opkomst echter net zo overweldigend groot is als bij deze stemming, moet ik nog wel wat extra blokjes kaas snijden. Dat doe ik graag.